استاد "فرامرز پایور" درگذشت...

 payvar

مرگ پايان كبوتر نيست.
مرگ وارونه يك زنجره نيست.
مرگ در ذهن اقاقي جاري است.
مرگ در آب و هواي خوش انديشه نشيمن دارد.
مرگ در ذات شب دهكده از صبح سخن مي گويد.
مرگ با خوشه انگور مي آيد به دهان.
مرگ در حنجره سرخ - گلو مي خواند.
مرگ مسئول قشنگي پر شاپرك است.
مرگ گاهي ريحان مي چيند.
مرگ گاهي ودكا مي نوشد.
گاه در سايه است به ما مي نگرد.
و همه مي دانيم
ريه هاي لذت ، پر اكسيژن مرگ است.

 روحش شاد،یادش گرامی...

پ.ن : مراسم تشییع استاد پایور از مقابل تالار وحدت برگزار می شود.

دو سال گذشت...

 

"نت های خط خطی" دو ساله شد...

****

اولین پست وبلاگ:

من اینجا بس دلم تنگ است و
هر سازی که می بینم
بد آهنگ است
بیا ره توشه بر داریم
قدم در راه بی برگشت بگذاریم
ببینیم آسمان هر کجا
آیا همین رنگ است؟

****

پ.ن: از دوست خوبم "گرد شهر با چراغ " تشکر ویژه میکنم...

همچنین از "چهره به چهره" ،

" SID " عزیز ،

"نجوای دوستی"،

"مهتاب جون و دختر گلش پارمیس جون"،

"پس کوچه(حمید)"

و سایر دوستان عزیز که طی این دوسال من و نت های خط خطی رو همراهی کردند بی نهایت

سپاسگذارم...